De Schat van de Inca's

De Schat van de Inca's

HET VERHAAL OVER HET GOUD VAN TAWANTINSUYU

 

Er was eens, heel lang geleden, een groot land in de bergen, heel ver hier vandaan, genaamd Tawantinsuyu.  En in dat land woonde een eenvoudig maar kleurrijk volk dat al even kleurrijke knollen kweekte.  Hun vaardigheden stonden alom bekend en dankzij de vele knollen die ze kweekten leden ze nooit honger.  Het volk hield zielsveel van Pachamama (moeder aarde) en was haar dankbaar voor alles wat ze hen schonk: planten om te eten, om kleren mee te maken, om dranken mee te bereiden en om ziekten mee te genezen.

 

Het leven in Tawantinsuyu was heel anders dan bij ons: er bestond geen geld - er werd geruild en gedeeld.  Ook waren er geen paarden, want die leefden er niet, en geen karren, want men had nog nooit een wiel gezien.  Toch waren er lange wegen in het land, en langs deze wegen werden er vele goederen uitgewisseld uit alle 4 de windstreken van het rijk. 

 

Wat nìet anders was dan bij ons, was dat de koningen van Tawantinsuyu verzot waren op goud en zilver.  De gewone mensen konden daar niets mee aanvangen: goud en zilver waren voorbestemd voor paleizen, tempels en heiligdommen.  Maar tijdens de feesten ter ere van zonnegod Inti en maangodin Killa bewonderden ze wel de vele prachtige kunstwerken.  Alle mensen van Tawantinsuyu eerden Inti, Killa en Pachamama, want dankzij hen was er voedsel voor iedereen.   

 

Op een dag kwam er een groep mannen met baarden, gehuld in blinkende harnassen en gewapend met de meest scherpe, dodelijke wapens die men ooit had gezien.  Zij kwamen uit een vreemd land van over de grote zee en ze waren op zoek naar goud in opdracht van hun eigen koning.  De mensen vreesden hen - het gerucht ging de ronde dat het boosaardige goden waren die ziekte en dood brachten.  

 

En de mensen hadden gelijk: de koning en zijn broer werden gedood en het duurde meer dan 100 jaar om alle goud en zilver weg te halen uit de tempels en de paleizen.  Omdat Inti, Killa en Pachamama niet meer geeërd werden, was er ook steeds minder voedsel in de steden.  In de plaats wilden de vreemdelingen dat er maar 1, nieuwe, god vereerd werd: een god met een baard, die er uit zag net zoals zij.  Het volk leed honger, en velen werden getroffen door vreselijke ziekten.  

 

Maar in de kleine dorpen hoog in de bergen, ver weg van al het goud en het zilver, ging het leven gewoon verder.  Het nog steeds kleurrijke volk kweekte er nog steeds kleurrijke knollen.  En nog steeds bleven zij deze ruilen en delen, tot de kleurrijke knollen zich tenslotte over de hele aarde verspreidden.  Sommige van deze knollen werden later bekend als 'aardappelen', en deze zorgden er voor dat honderdduizenden mensen overal ter wereld gered werden van de honger. 

 

En zo werden voor de eenvoudige mensen van over de hele wereld aardappelen het échte goud van het land van Tawantinsuyu - ook wel bekend als het Rijk van de Inca's. 

 

VERLOREN SCHATTEN

 

Nog niet alle schatten van de inca's zijn bekend bij ons.  Onze frietjes zijn gemaakt van wat de inca's 'papa' noemden.  Maar naast papa, zijn er nog vele andere knollen, waaronder ulluco, mashua en oca.  Meer weten over enkele van deze knollen?  Zie ook de post 'Een vleugje exotiek uit de moestuin' van 28/12/17.  

 

Oca is echt een vergeten schat - het is de tweede meest gekweekte knol in Peru en samen met de aardappel het basisvoedsel van miljoenen.  Er bestaan rassen in allerlei kleuren en vormen.  Ook bij ons is het makkelijk om oca te kweken, vooral met het ras 'Yellow Wonder' heb ik goede resultaten behaald.  Zelf zet ik ze graag als bodembedekker tussen mijn staakbonen of yacon-planten (vriendjes van elkaar!) en je kunt de knolletjes - behalve ze op te eten - ook goed gebruiken om er allerlei creatieve constructies en groentenbeestjes mee te maken.

 

Heb je oca of andere wortels en knollen staan in de (school-)tuin, organiseer dan eens een heuse schattenjacht, mét bijbehorend piratenthema natuurlijk, inclusief schatkaarten, haken, ooglapjes en houten benen - go wild :-). (zie videolink!).  Mooi meegenomen is dat de kinderen mogen graven - en ELK kind houdt van putten graven, VOORAL als daarmee een schat kunnen opdiepen! 

Koppel er een geschiedenisles aan over de Inca's en de Spaanse veroveraars, of voor oudere kinderen een kritisch klasgesprek over migratie, grond(stoffen)roof en verschillende maatschappelijke organisatievormen...  

 

 

 

 

 

Schoolmoestuinbegeleiding

32 leden
sinds 18/06/2015
Schoolmoestuinbegeleiding

In deze groep kunnen de scholen uit groot-Gent hun moestuinervaringen, -foto's, -documenten,... met elkaar uitwisselen.  Zo kunnen jullie leren van elkaar, afspreken om elkaars schooltuin eens een bezoekje te brengen, een samenaankoop organiseren voor zaden en moestuinmaterialen, stoefen met de mooie oogst, zaden ruilen of met enkele scholen samen een heus oogstfeest organiseren!

Wil je meer info over schoolmoestuinbegeleiding? Stuur een mailtje naar info@gentklimaatstad.be.


Nieuws

Heb je iets aan te kondigen? Een leuk recept ontdekt of een blogpost die je wil delen? Een boeiend artikel ontdekt over voeding? Publiceer het hier!